środa, 1 stycznia 2014

Surowce



W Lostarze znaleźć można wiele interesujących materiałów do obróbki – jak w jubilerstwie, tak w budownictwie bądź kowalstwie, co pozostawia olbrzymie pole do popisu dla ambitnych inżynierów, architektów czy zwykłych zbrojmistrzów.
Poza zwykłymi surowcami, takimi jak drewno, węgiel czy zwykły kamień często spotyka się także unikalne, niepowtarzalne minerały zrodzone z przesiąkniętej magią ziemi. Niektóre z nich występują pospolicie w łatwo dostępnych miejscach, inne natomiast zmuszają górników do wydobywania ich niekiedy nawet z narażeniem życia, co sprawia, że ceny kruszców gwałtownie rosną.
W większości przypadków materiały można wydobyć tradycyjnie drogą kopalnianą, istnieją jednak takie surowe, które trzeba oddzielać od macierzystej skały magią bądź wyskrobywać go z wnętrza wiekowych drzew, co wymaga o wiele więcej finezji czy precyzji niż zwykłe wykuwanie pod ziemią. Z tego właśnie powodu spotyka się magów poziomu drugiego bądź trzeciego specjalizujących się w dostarczaniu surowców do dystrybutorów.
Ponadto magowie odnaleźli się w szlifierce jubilerskiej, tworząc z kamieni szlachetnych zaskakujące kształty, podczas gdy prości jubilerzy potrzebują na to wiele czasu, wiele pracy oraz wiele pieniędzy. Konkurencja jest zajadła, niektórzy uważają, że tradycyjna metoda używająca ludzkich rąk ma wyraźną przewagę nad magią, inni chwalą sobie pośpiech oraz zaskakującą wyobraźnię ambitnych magów.
Istnieją jednak kamienie, których obróbka magią nawet nie tyle, że jest niemożliwa, a zwyczajnie uznaje się ją za obrazę dla celu przyświecającemu tworzeniu przedmiotów z tych materiałów. Nie da się ukryć, że spora część społeczeństwa Lostaru jest bardzo tradycyjna oraz zabobonna.


Nazwa: Kamień księżycowy
Wartość: 100 złotników/500 kamieni
Waga: 3 kamienie
Opis: Kamień o jasnej, naturalnie gładkiej powierzchni. Nie ciemnieje na słońcu i łatwo daje się kształtować, jednak nie nadaje się do wykuwania z niego małych elementów ozdobnych, gdyż może się rozkruszyć. Występuje w kilku odcieniach: kremowym, białym, złocistym, różowawym, fiołkowym. Sporadycznie występują na jego fakturze ciemniejsze żyłki bardziej pospolitych surowców, takich jak granit czy bazalt, a wtedy zostaje dyskwalifikowany jako nieczysty gatunkowo materiał. 
Występowanie: Pospolite. Złoża kamienia księżycowego można odnaleźć w największych ilościach w Estrille, w okolicach Dzikiego Wybrzeża. Miasto Dillar czerpie spore korzyści z handlu kruszcem, ponieważ w jego pobliżu otworzone są aż dwie odkrywki surowca. Sporadycznie można napotkać na kamień księżycowy także we wschodnim Cyrollie oraz w Górach Szarych w Funnahu, jednak materiał stamtąd bardzo często okazuje się zanieczyszczony innymi surowcami.
Wykorzystanie: Kamień księżycowy doskonale sprawdza się w budownictwie, z tego też powodu często można ujrzeć świątynie Silthe olśniewające gładkimi, jasnymi murami, których barwy mają kojarzyć się z łagodnością boga. Ponadto sprawdza się w zdobnictwie, jednak nie poleca się wykańczania nim drobnych elementów. Niektórzy artyści wykorzystują go do rzeźbienia.


Nazwa: Kryształ serca
Wartość: 1000 złotników/5 sztuk
Waga: 0,5 uncji
Opis: Kamień szlachetny o czarnym, lśniącym kolorze. W przyrodzie występuje w nieregularnych, mało atrakcyjnych kształtach, jednak po obróbce można dostać nadzwyczaj zachwycające efekty. Staje się wtedy też zaskakująco gładki, co zwiększa jego atrakcyjność. Szlif jednak tradycyjnymi metodami trwa bardzo długo, ponieważ kryształ serca jest twardy – dzięki temu także wytrzymały, jednak zbyt duży nacisk na cenną powierzchnię może doprowadzić do rozpęknięcia się faktury, co niszczy cały urok kamienia. Z powodu przeznaczenia nieprzychylnie patrzy się na obróbkę magiczną, uważając, że wtedy kryształ serca traci cały swój symbolizm.
Występowanie: Jest to rzadki minerał, który wydobyć można jedynie w jednym miejscu Cyrollie, tuż na granicy z Funnahem. Praca wymaga wiele ostrożności oraz precyzji, by choćby dostrzec ciemne żyły kruszcu w skałach – na szczęście bardzo ładnie odbija światło, co ułatwia górnikom zadanie.
Wykorzystanie: Kryształ serca używany jest tylko do jednego celu w jubilerstwie – ozdabia się nim biżuterię zaręczynową, dzięki czemu staje się ona naprawdę wyjątkowa. Zwykle używa się do tego dość małych fragmentów kamienia, ponieważ jego wysoka cena sprawia, że niewielu jest w stanie zakupić chociażby całą kolię. Równowartość takiego prezentu to cena dużego, umeblowanego domu w złotnikach.


 Nazwa: Lemaryn
Wartość: 80 złotników/160 kamieni
Waga: 13 kamieni
Opis: W naturalnych warunkach to nieco gumowe, ciągnące się tworzywo, które zbiera się pomiędzy skałami i nabudowuje się w szczelinach; kiedy nazbiera się go dużo, zdarza się nawet, że rozsadza kamienie. Zdawałoby się, że w takim stanie będzie bezużyteczne, jednak przy kontakcie z gorącą temperaturą twardnieje, a jego plastyczność można wykorzystać do kształtowania na najróżniejsze sposoby. Niestety, po zastygnięciu okazuje się, że materiał zwiększył masę dwukrotnie, co czyni go naprawdę ciężkim nawet po dodatkowych obróbkach. Naturalnie występuje w kolorze ciemnej popieli, bardziej zanieczyszczone fragmenty nabierają zielonkawej barwy.
Występowanie: Na lemaryn można trafić w całym Estrille oraz w zachodnim Cyrollie, co czyni surowiec bardzo popularnym i ogólnodostępnym. Największe wydobywanie zostało zanotowane w Lumae, miejscowości w północno-zachodnim Estrille, od której surowiec zyskał nazwę. Drugie spore złoże znajduje się niezbyt daleko stamtąd, w Trollie leżącym w Cyrollie.
Wykorzystanie: Materiał najchętniej wykorzystywany jest do konstruowania broni oraz ciężkich pancerzy – podatność na wysokie temperatury ułatwia wykuwanie oraz dostosowywanie do najróżniejszych potrzeb. Ponadto lemaryn charakteryzuje się sporą podatnością na wplatanie w niego magii, co sprawia, że zaklinanie takiej broni jest prawdziwą przyjemnością. Jedyną wadą może być ciężar wykonanych z surowca przedmiotów – nie byle który wojownik pozwoli sobie na noszenie takiego uzbrojenia.


Nazwa: Lirria
Wartość: 2500 złotników/1 litr
Opis: Jest to gęsta ciecz w odcieniu szafirowym bądź ciemnofioletowym łamanym lazurowym poblaskiem. W odpowiednio niskich bądź odpowiednio wysokich temperaturach można przeobrazić lirrię w ciało stałe, jednak próba zmiany kształtu po tym procederze kończy się rozkruszeniem materiału – z tego też powodu obrabiają ją tylko najbardziej wprawni kowale podczas procesu zamrażania bądź rozpalania. Przy odpowiednio wyważonej ręce można uzyskać najróżniejsze, niemalże niezniszczalne kształty, które ulegną zniszczeniu jedynie w skrajnych temperaturach. Na szczęście trudno uzyskać takie naturalnie, dlatego też lirria uważana jest za tak cenny materiał.
Występowanie: Wydobywana jest tylko w Cyrollie, w okolicy Lunarrie, gdzie odkryto złoża specyficznych skał. Po ich rozłupaniu można dostać się do żył lirrii, które zdają się krążyć w kamieniach niczym osocze. Nie zanotowano większej ilości złóż w Lostarze, jednak badania wykazały, że lirria z biegiem czasu się odnawia, jeśli zostawić opróżnione skały-nosicielki w kopalni. Jest to proces długotrwały, dlatego surowiec sprzedaje się po naprawdę wysokich cenach.
Wykorzystanie: Mimo dużego potencjału surowiec najczęściej wykorzystywany jest w obróbce broni. Z racji na swoją wytrzymałość w niemal wszystkich warunkach zwykle służy długie lata i bardzo wolno się tępi, dzięki czemu zyskał sobie przychylność co lepiej wyszkolonych wojowników. Niewielu jednak może sobie na zakup broni z lirrii pozwolić. Ponadto surowiec doskonale przyjmuje zaklęcia oraz runy, które nie ulatują zeń zbyt szybko, co czyni go wymarzonym zakupem większości szermierzy.


Nazwa: Miro
Wartość: 1700 złotników/78 kamieni
Waga: 2 kamienie
Opis: Niewielkie grudki nieobrobionego miro mają matowy, ciemny fioletowy kolor. Po wydobyciu spod ziemi oraz kontakcie ze światłem, rozjaśniają się i okazuje się, że nabierają subtelnego, bardzo ładnego blasku. Dzięki swojej podatności na wszelką obróbkę – czy to mechaniczną, czy magiczną – wykorzystywane jest niemalże wszędzie do eleganckich wykończeń. Barwa nie ulega zmianie na świeżym powietrzu i kamień unika wszelkich korozji dzięki swym właściwościom chemicznym, co czyni go dodatkowo atrakcyjnym. Ponadto występuje także w innych wariantach kolorystycznych – jasnym fiolecie wpadającym w fiołkowy, bardzo ciemnym, niemalże śliwkowym (podczas wydobycia zdaje się czarny), a niektóre grudki nabierają nawet lazurowego połysku najpewniej przez wpływ innych minerałów.
Występowanie: Miro można wydobywać w kilku miejscach w Cyrollie, przeważnie w gorących rejonach. Nie chowa się głęboko pod ziemią, jednak odnalezienie wystarczającej ilości do jakiejkolwiek obróbki zajmuje niekiedy całe miesiące, ponieważ surowiec występuje w bardzo skromnych skupiskach. Największa odkrywka znajduje się na południe od Isolde oraz w okolicach Krysztalniku, choć nie ma nic wspólnego z zachodzącym tam zjawiskiem. Kłopoty z wydobyciem oraz długie oczekiwanie przed sprzedażą – po odnalezieniu odpowiedniej ilości należy poczekać na subtelne rozjaśnienie kruszcu – sprawiają, że jest jednym z droższych surowców.
Wykorzystanie: Można stosować je w jubilerstwie, budownictwie oraz sztuce, jednak niektórzy twierdzą, że miro staje się zbyt powszechne, przez co odwracają się od urodziwych kamieni, szukając ciekawszych alternatyw. Najchętniej używane jest do wykończeń zdobniczych, by nadać przedmiotom oraz obiektom większą szlachetność i atrakcyjność wizualną. Podkreśla także bogactwo właścicieli, ponieważ, jak wiadomo, większe ilości surowca wiążą się z naprawdę dużymi kosztami.


Nazwa: Munit Raghallu
Wartość: 1900 złotników/157 kamieni
Waga: 78 kamieni
Opis: To ciemny, niemalże czarny, szorstki kamień. Po wstępnej obróbce można go wygładzić, jednak nigdy nie udało się to całkowicie – w razie zbyt dużego uporu kowala, rozpadał się na drobne kawałki, ewentualnie rozsypywał w pył. Za szorstkość został mimo wszystko doceniony, chociaż należy do droższych surowców. Dobrze znosi wysokie temperatury i w niewyjaśnionych okolicznościach nadzwyczaj dobrze chroni przed upałem, stąd można spotkać budynki wznoszone w Cyrollie z tego kamienia. Występują także jaśniejsze odmiany, ale co najwyżej o odcień bądź dwa, nigdy więcej.
Występowanie: Wydobywa się go ze wschodnich zboczy gór Clomell w Funnahu. Z tego właśnie powodu jest tak cenny; wielu górników poświęciło życie w czasie pracy, ponieważ graniczące z Równinami Raghallu szczyty bywają równie niegościnne, choć nieco bardziej bezpieczne. Z munitu Raghallu zbudowane jest całe pasmo górskie, dlatego wydobycie musi być prowadzone z dużą ostrożnością, by nie spowodować lawiny. Również zauważono już, że lepsze jakościowo kamienie można wydobyć z wnętrza gór, co prowokuje do tworzenia głębokich szybów – a te, niestety, lubią się zawalać.
Wykorzystanie: Chętnie używa się go do budownictwa; ze względu na swą szorstkość tylko do tego się nadaje, jednak ten drobny uszczerbek na jakości zaćmiewany jest dużą wytrzymałością oraz odpornością na upały. Z biegiem czasu kamień jaśnieje – jak to się dzieje też w jego naturalnym środowisku, w górach Clomell – ale nie odbiera mu to ani urody, ani skuteczności, toteż nie uznaje się go za surowiec terminowy, do wymieniania. Zresztą niewielu by było na takie wymienianie co kilka lat stać.


Nazwa: Perły nocy
Wartość: 1700 złotników/5 sztuk
Waga: 0,8 uncji
Opis: Są to minerały o różnych barwach z ciekawą właściwością reagowania na nawet najmniejszą ilość światła – w rezultacie ciągle uroczo lśnią, przykuwając spojrzenie. Ponieważ wydobywa się je z wody, zachowują dużą elastyczność na obróbkę i nie grozi zniszczenie kryształów przy zmniejszaniu ich wielkości. Występują w kolorach takich, jak: zielenie, błękity, róże, fiolety, żółcie, brązy. Trudno wyjaśnić, od czego zależy ich barwa w środowisku naturalnym, jednak zauważono, że lubią powstawać grupami. Ich nazwa wzięła się stąd, że reagują nawet na światło księżyca równie ładnym lśnieniem, stąd między innymi ich duża atrakcyjność.
Występowanie: Można je znaleźć tylko i wyłącznie w Jaskini Cudów, w znajdującym się tam podziemnym jeziorze. Wydobycie, co prawda, nie jest trudne, ale w dbałości – dzięki regularnym interwencjom magów – o stan naturalny miejsca odbywa się bardzo rzadko, by dać szansę zasobom na odrodzenie się. I tak dzieje się to o wiele szybciej niż w przypadku innych kamieni szlachetnych, jednak oczekiwanie często daje się we znaki jak wydobywającym, tak rozprowadzającym. Na szczęście żadne naciski nie znajdują odpowiedzi wśród zagorzałych obrońców Jaskini Cudów, a nikt rozsądny nie próbuje kłócić się z magami.
Wykorzystanie: Używa się ich w jubilerstwie z powodu niezwykłej, wprost niecodziennej urody. Biżuteria z perłami nocy jest droga, ale zawsze prezentuje się doskonale, a jeśli wykonana przez wprawnego jubilera – pasuje na każdą okazję. Nie używa się jednak dużych kamieni; ze względu na oszczędność naturalną, jak i finansową, ponieważ niewielu mogłoby sobie pozwolić na zakupienie dużej perły nocy w jakimkolwiek elemencie biżuterii. Wciąż jednak pozostają, mimo wysokich cen, atrakcyjne. Przy nich powiedzenie „olśniewasz urodą” nabiera nowej głębi.


Nazwa: Rdzeń Nississu
Wartość: 500 złotników/150 kamieni
Waga: 39 kamieni
Opis: Jest to metal wydobywany w kilku miejscach w Funnahu. O jasnym, niemalże białym kolorze, giętki oraz podatny na wysokie temperatury, czym ułatwia kształtowanie, niewrażliwy na nieumiejętne obchodzenie się z nim, doskonały materiał dla początkującego kowala, który jeszcze nie wie, jak powinien traktować delikatniejsze surowce. Można go także barwić – to sprawia, że niektórzy decydują się na duże szaleństwo w tej kwestii i wtedy powstają nieco kiczowate, mało atrakcyjne przedmioty, na które popyt jest wśród biedniejszych, ale ambitnych ludzi pozbawionych głębszej wiedzy na temat rdzeniu Nississu.
Występowanie: Chociaż nazwa wyraźnie wskazuje, gdzie złóż jest najwięcej, to miasto Nississ nie jest jedynym posiadającym ten metal. Także zachód oraz północna część Funnahu, blisko Doliny Jezior, może poszczycić się dużymi odkrywkami. Nississ było miejscem, gdzie po raz pierwszy zaobserwowano istnienie surowca oraz sprawdzono jego właściwości, stąd wzięła się nazwa. Ponadto odkrycie napędziło miejscową gospodarkę i uratowało miasto od problemów finansowych, dlatego mieszkańcy darzą rdzeń Nississu naprawdę ciepłymi uczuciami.
Wykorzystanie: Używany jest do wyrobu broni, zwykle tej gorszej jakości, jednak dzięki niewielkim cenom jest ona dostępna oraz popularna wśród biedniejszych wojowników. Niewprawne barwienia na metalu bardzo szybko mogą podpowiedzieć lepiej obeznanym w kwestiach kowalstwa, z jakiego surowca broń wykonano, jednak w rękach doświadczonego, rozsądniejszego zbrojmistrza materiał wykorzystywany jest w sposób o wiele bardziej gustowny oraz praktyczny. Niestety, przy dużej sile może zostać przełamany.


Nazwa: Srebrzan
Wartość: 1400 złotników/78 kamieni
Waga: 6 kamieni
Opis: Srebrzan to, wbrew pozorom, drewno. Można je znaleźć w pniach bardzo starych drzew i przed obróbką przypomina zwykłą, zaskakująco jasną kłodę. Jednak poddaje się działaniom podobnie, co wszelkie metale – wysokie temperatury nie powodują spalania, tylko pogłębiają zaskakująco srebrzystą barwę tworzywa. Giętkość oraz twardość surowca dodatkowo przemawiają na jego korzyść. Cała trudność jednak spoczywa w wydobyciu go z macierzystego pnia. Te niejakie rdzenie kręgowe są nadzwyczaj wrażliwe na oddzielanie je od drewna, jeśli zrobi cię to nieumiejętnie, całość czernieje i nabiera właściwości dziwnie zbliżonych do węgla. Tym samym staje się całkowicie bezużyteczne. Nazwa, jak łatwo się domyślić, pochodzi od koloru, jakie posiada drewno.
Występowanie: Można go wydobyć – w zadowalającej jakości – tylko z drzew rosnących w Lesie Dusz. Są one bardzo stare oraz potężne, dzięki czemu ilość otrzymanego przy jednej wycince srebrzanu jest wystarczająca. Zmartwienie o przyszłość lasu także wydaje się zbyteczne – co ciekawe, sam się broni, przepłaszając drwali, kiedy tylko zaczynają przesadzać z pozyskiwaniem surowca; to także sprawia, że jego cena rośnie, ponieważ robotnicy drogo sobie liczą za wszelkie uszczerbki na zdrowiu spowodowane roślinną zemstą.
Wykorzystanie: Najlepiej nadaje się do produkcji broni dystansowych; mimo ładnej srebrnej barwy jest za drogi, by popularnie stosować go w budowie bądź zdobnictwie, stąd też największy zysk ze sprzedaży mają kowale oraz zbrojmistrzowie. Trudno powiedzieć, jak dokładnie przyjmuje wszelkie zaklęcia – niekiedy wplecenie run wychodzi bez najmniejszych trudności, innym razem cały materiał zostaje zniszczony bez wyraźnego powodu. Niektórzy wyrobnicy nazywają to „kaprysem dusz”, nawiązując do miejsca pochodzenia srebrzanu. W końcu niewiele jest lasów w Lostarze, które mają tak jasno zarysowane poglądy gospodarcze.


Nazwa: Tossan
Wartość: 2700 złotników/78 kamieni
Waga: 15 kamieni
Opis: To bardzo ciemne tworzywo, którego najbardziej charakterystyczną cechą jest… ruchomość. Niemalże czarny kamień w istocie jest zamieszkany przez bardzo drobne organizmy, których ruchy pod powierzchnią powodują wrażenie optyczne, jakby surowiec cały czas drgał, a wręcz oddychał. Niektórych widok ten odpycha i wręcz przeraża, innych fascynuje – choć tossan to niewątpliwie materiał organiczny, trudno sobie wyobrazić jakiekolwiek żyjątka, które byłyby w stanie utrzymać się tyle dziesiątek lat przy życiu, nawet kiedy zostaną już wykorzystane przez człowieka w przemyśle. Niestety, próby poznania tajemnicy kończyły się niszczeniem surowca oraz odkryciem, że istoty, czymkolwiek są, pozostają zbyt małe, by dało się im przyjrzeć gołym okiem bądź nawet przy pomocy dostępnych szkieł powiększających.
Występowanie: Można do dostać tylko i wyłącznie w paśmie wulkanicznym w Funnahu. To determinuje tak wysokie ceny przy zakupie – niewielu decyduje się na pracę przy wydobywaniu kamienia w tak niebezpiecznych okolicach. Choć wulkany ciągną się przez całą południową szerokość regionu, to nie każdy odcinek nadaje się jak na odkrywkę, tak dla człowieka, by spędzał tam tygodnie na pracy i, co najważniejsze, przeżył.
Wykorzystanie: Używany jest w budownictwie oraz do zdobnictwa, chociaż urodę surowca często poddaje się w wątpliwość. Ponieważ przyjmuje kształtowanie w niezbyt wysokich temperaturach w sposób bardzo dobry, najczęściej wykorzystuje się go w murowaniu bądź innych tego typu miejscach, które nie potrzebują bardzo drobiazgowego kształtowania. Widok końcowy z pewnością będzie interesujący.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz