środa, 1 stycznia 2014

Informacje ogólne

Mapa Lostaru, Monika 'Aomori' Andruszkiewicz


Lostar to miejsce w każdym calu magiczne. Zróżnicowanym krainom nie można, oczywiście, odmówić uroku ani też zapierających dech w piersiach krajobrazów, nie można nie zauważyć niecodziennych, fascynujących stworzeń oraz najwymyślniejszych roślin zdobiących rozległe połacie terenu, jednak nie tylko na tym opiera się Lostaru niezwykłość.
Jednym z najbardziej zadziwiających zjawisk jest podział administracyjny Lostaru, w którym kraj trzyma się wytrwale od setek lat i mimo wszelkich wojen oraz buntów w dalszym ciągu nie rozpadł się na pomniejsze państewka. Podzielony na cztery regiony, scala go tylko władza absolutna w rękach aktualnego króla bądź królowej; władcy kontrolują najdalsze nawet zakamarki kraju dzięki trzem gubernatorom sprawującym pieczę nad każdym regionem. Dzięki temu w Lostarze panuje wrażenie spójności władzy – wrażenia jednak lubią być niekiedy rozwiewane. Dość, że system Czwórki Najwyższych sprawdza się od niezwykle długiego czasu, zatem nikt nie zamierza go zmienić.
Bez trudu można dostrzec różnice kulturowe między każdym z regionów, chociaż tworzą one jedno państwo, a ich mieszkańcy porozumiewają się wspólnym językiem – który jednak wzbogacają o własny charakterystyczny dialekt. Z pewnością najbardziej dostrzegalne odmienności kształtuje teren, na jakim przyszło ludziom żyć w danym miejscu, bowiem regiony są do siebie niepodobne w niemal każdym calu.
Estrille, serce Lostaru, w którym znajduje się największa stolica, Elatha, to teren nizinny, silnie zurbanizowany, gdzie mieszka najwięcej obywateli i dzikość najbardziej ustępuje miejsca cywilizacji. Nie trzeba się tu bać natury w czasie podróży, życie można stracić w głównej mierze z rąk bandytów oraz rzezimieszków czyhających na wędrowców na traktach, a miasta zwykle są gościnne oraz pełne kupców chętnych do dzielenia się towarem. Tu handluje się łatwo, tu pieniądz ma duże znaczenie.
W samej Elathcie znajduje się siedziba władcy oraz gubernatora Estrille, dzięki czemu region ten jest najlepiej kontrolowanym, jak i najlepiej rozwiniętym spośród wszystkich czterech. Dla jednych to niewątpliwa zaleta, inni jednak wolą wybrać subtelną dzikość Cyrollie bądź nieprzystępność Funnahu.
Cyrollie to region rozciągnięty wąskim pasmem od północnego zachodu aż po południowy wschód Lostaru, gdzie panuje przeważnie ciepły – poza zachodnimi ziemiami, gdzie mrozy są niezwykle silne, oraz wschodem, gdzie określenie „ciepło” stanowi kpinę z królujących tam upałów – nadbrzeżny klimat, a miasta wypełnione są opalonymi, skromniej ubranymi ludźmi, jak i niepokojącymi rabusiami, których największą ambicją jest zaciągnięcie się na jeden z pirackich statków. Piraci w Cyrollie z jednej strony mogą wydawać się istną plagą, z drugiej stanowią siłę dającą prostym ludziom poczucie bezpieczeństwa – choć mieszkają tam osoby otwarte, to jednak piraci to swoi, podczas gdy szkoleni żołnierze z Estrille przynoszą ze sobą obcy posmak grozy.
Funnah znajdujący się na samym południu Lostaru to niemal całkowite przeciwieństwo Cyrollie. Porośnięty gęstymi lasami, wybrzuszony przez wyżyny oraz wzgórza, straszący ostrymi, sięgającymi nieba szczytami dla mało wytrzymałych osób może stanowić jedno z najmniej przyjaznych miejsc na świecie. Mroźny klimat, długie zimy, silne wiatry oraz dzika, nieokiełznana natura, która wymusiła na mieszkańcach nielicznych większych miast Funnahu olbrzymią pokorę – to wszystko może przytłoczyć oraz bez trudu zabić. Istnieją tam nawet tereny, gdzie się nie zapuszcza, ponieważ niemalże nikt stamtąd nie wrócił, najpewniej skończywszy w żołądku dzikiej bestii.
Perrian to region, który został ofiarą Drugiego Wielkiego Wybuchu, co doszczętnie wypaliło jego ziemie, zostawiając po sobie jedynie pustynie, ruiny dawnych miast oraz spaczone, krwiożercze stworzenia. Nikt dobrowolnie się tam nie zapuszcza, a już z pewnością nie w okolice Zakazanej Ziemi, gdzie epicentrum miała eksplozja.
Wybuchła tam bowiem magia.
Ziemie Lostaru przesiąknięte są magią, jej widoczne tylko dla obdarzonych specjalnym szóstym zmysłem ludzi – zmysłem magicznym – prądy przepływają pod glebą, wpływając na wszelkie procesy życiowe tego świata oraz wywołując najróżniejsze, niewytłumaczalne anomalie. Wśród ludzi krążą historie o lasach, które niespodziewanie zmieniały położenie, o ożywających roślinach czy głazach, choć trudno orzec, czy jest to wszystko prawdą.
Nie da się jednak zaprzeczyć, że kilkakrotnie w historii doszło do nadmiernego skumulowania magii, co natomiast doprowadziło do Wielkich Wybuchów. Pierwszy z nich, kilka tysięcy lat temu, doprowadził do śmierci trzech czwartych populacji ludzi w Lostarze oraz powstania drugiej, odmiennej oraz niezwykle groźnej rasy istot człekopodobnych, która została nazwana Przeklętymi.
Przeklęci osiedli jeszcze przed Drugim Wielkim Wybuchem mającym miejsce 463 lat po Pierwszym miejsce na nieprzystępnych terenach Lostaru, jednak kolejna tragedia doprowadziła do znaczącego zdziesiątkowania rasy, w czym spory udział miały także zaciekle tępiące ją organizacje. Niniejszym Przeklęci wycofali się z powierzchni przez wiele lat nie nadającej się do zamieszkania, schodząc do podziemi, a ludzie uznali to za swój triumf nad rasą, nieświadomi tego, że im podobni nadal pośród nich chodzą.
Pierwszy Wielki Wybuch doprowadził także do powstania religii, która obowiązuje w Lostarze po dziś dzień – ludzie zaczęli czcić wielkiego Silthe. Istota ta ma się objawiać wiernym w postaci opalizującej chmury kolorów, która tańczy w powietrzu, zsyłając na tych, co ją ujrzą, błogosławieństwo.
W Estrille mieszkańcy modlą się w milczeniu, wsłuchując się w kazania kapłanów, w Cyrollie krzywo patrzy się na mało religijnych piratów, ludzie Funnahu natomiast śpiewają oraz tańczą na cześć Silthe – a wszystkie te regiony łączy kopulasta architektura świątyń, gdzie odbywają się wszelkie obrządki.
Do magii dostęp mają nie tylko Przeklęci, ale również ludzie. W tym celu stworzono w każdym regionie pomniejsze Szkoły Magii, do których żądni magicznej wiedzy uczniowie mogą się udawać. Naukę rozpoczyna się w wieku trzynastu lat i trwa ona trzy lata – po ukończeniu tego poziomu edukacji najwybitniejsi mogą udać się do Akademii Magii znajdującej się w okolicy Elathy.
Nauka tam trwa siedem lat, a kończą ją tylko najlepsi w swym fachu magowie. Mimo dużej śmiertelności Akademia nie narzeka na brak chętnych, aczkolwiek dyplom otrzymują nieliczni. Są potem natomiast bardzo cenieni w kraju i ich usługi wielce pożądane.
Całe życie w Lostarze, wbrew pozorom, podporządkowane jest magii. Nie wszyscy jednak zdają sobie sprawę z tego, na jak wielkiej łasce tej nieokiełznanej mocy się znajdują.

2 komentarze:

  1. Wspaniałe! Naprawdę gratuluję pomysłu, genialnie to wymyśliłaś :) Aż chciałabym udać się do Lostaru, poczuć tą magię... tak, naprawdę mi się podoba! Z niecierpliwością czekam na dalsze posty :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Heh, dziękuję. O samym świecie pewnie kiedyś przybędą informacje, ale jakoś bardziej skupiłam się na pisaniu rozdziałów, w końcu to ciekawsze od suchych faktów ^^

      Usuń